Jaarlijks sterven in heel België te veel inwoners een zinloze en vermijdbare dood. Wachten op een geschikt orgaan is voor hen een gevecht tegen de tijd. 

Orgaandonatie is de eerste stap in de transplantatie. Het is een van de mooiste gebaren van solidariteit, omdat het de dood overstijgt. Iedereen gaat ooit dood, dat is zeker. Maar wat is er mooier dan de verzoening van een sterfgeval met een teken van solidariteit? Je eigen dood inzetten voor het leven van anderen, dat is het unieke gebaar van orgaandonatie. Het gebrek aan organen is momenteel de belangrijkste hinderpaal voor transplantaties. Er zijn onvoldoende donors om aan de behoefte in België te voldoen. Gevolg: steeds langere wachtlijsten en helaas patiënten die overlijden.

De wet bepaalt dat bij iedere Belg, na het overlijden, organen of weefsels weggenomen kunnen worden (“stilzwijgende toestemming”).

Dat betekent concreet dat iedereen, die vooraf geen verzet heeft aangetekend, bereid is organen af te staan na zijn of haar dood. De familieleden van de eerste graad kunnen echter wel nog verzet aantekenen na het overlijden.

Uitdrukkelijke toestemming geven kan ook. In dat geval kunnen de familieleden zich na het overlijden niet verzetten en een wegname verhinderen waarmee de overledene vooraf had ingestemd.

Verzet of uitdrukkelijke toestemming gebeurt aan de balie van de dienst Bevolking.

Meer info vind je op www.beldonor.be